مقدّمهء مصحّح اين رساله از جمله آثار « حافظ شرف » است كه تا زمان نگارش اين مقدّمه شرح حالى از وى به دست نيامد . رسالهء مذكور به زبان فارسى در 75 بيت در بحث تجويد سروده شده است . رساله داراى يك مقدّمه و نه بخش است . در مقدّمه به حمد و ثناى پروردگار ، پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و آله ، آل ، ياران و پيروان ايشان مىپردازد و در پى اين مقدّمه بخشهاى نه گانهء باب المدّ ، باب الادغام ، باب النون الساكنه و التنوين ، باب احكام الراات ، باب احكام اللامات ، باب احكام الوقف ، در بيان مخارج ، در بيان وقف و بيان وقف كفر مىآيد . ظاهرا اين رساله نسخه‌اى منحصر به فرد دارد و آن نسخه در كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى به شماره 2 / 5393 موجود است . اصل نسخه به خطّ كاتب شمس الدين محمد بن شمس الدين حافظ در تاريخ 962 ه . ق كتابت يافته ، ولى تأليف رساله در سال 703 ه . ق مىباشد . قابل ذكر است قطع رساله جيبى است و در هر صفحهء آن 13 سطر به خط نسخ وجود دارد . رساله در جايى كه مؤلّف به بيان وقف كفر مىپردازد دچار افتادگى شده است . او در سرودن بعضى از ابيات و در تنظيم اوزان ابيات به جهت محتواى رساله با مشكل روبرو شده . در اين تحقيق ما نسخهء اساس را با حرف رمز « س » مشخص كرده و براى تسهيل در خواندن ، تصرّفات ويرايشى اندكى انجام داديم .